Sahitya Jibana

Portal on odia literature

ମମତାର ସାଗର ସେ ମା – ଯୋଗେଶ୍ୱର ଗହୀର

1 min read

ମାଆ ର ମମତା କେହି ନ ବୁଝନ୍ତି

ଏ କଳି ଯୁଗର ମଣିଷ

ତାକୁ ସଦାବେଳେ ହୀନା ବୋଲି ଭାବି

ଦିଅନ୍ତି ଅନେକ କ୍ଲେଶ ।

 

ତୁମକୁ ଯିଏ ସେ ସେନେହ ଆଦରେ

ଗଢ଼ି ତୋଳି ବଡ଼ କଲା

ସୁଖ ତ ତାହାକୁ ମାୟା ମରୀଚିକା

ଦୁଖ କଷ୍ଟ ଗ୍ରାସ କଲା ।

 

ଗରଭେ ନିଜର ରଖିଥିଲା ସିଏ

ଦଶମାସ ଦଶଦିନ

କ୍ଷଣିକ ସୁଖରେ ଭୁଲିଲ ତାହାକୁ

କରିଦେଇ ହୀନିମାନ ।

 

ଶୁଖାଇ ନିଜର ତଣ୍ଟି କୁ ତାହାର

ତୋ ତୁଣ୍ଡରେ ଦାନା ଦେଲା

ଖାଇବାକୁ ଆଜି ଗଣ୍ଡେ ପାଇ ତୁହି

କବାଟ କିଡିଲୁ ଭଳା ।

 

ଛିଣ୍ଡା ବସନ ଟେ ନିଜେ ଢାଙ୍କି ହେଇ

ତୋ ପାଇଁ ନୂଆ ସେ କିଣିଲା

ପିନ୍ଧିବାକୁ ଆଜି ପାଇଗଲୁ ବୋଲି

ତାକୁ କରିଦେଲୁ ହେଳା ।

 

କେତେ କେତେ ରାତ୍ରି ଅନିଦ୍ରା ବିତେଇ

ତୋ ଆଖିରେ ନିଦ ଦେଲା

ଦୁଃଖରେ ଆଜି ସେ କାନ୍ଦୁ ଅଛି ବୋଲି

ଘରେ କରୁ କାଇଁ ପାଲା. ।

 

ତୋ ପଛେ ଏମିତି ବିତେଇ ଦେଇଛି

କେତେ ଦିନ ମାସ ବରଷ

ତାକୁ କାଇଁ ଆଜି ଏଡେଇ ତୁ ଦେଇ

ସ୍ତ୍ରୀ ସାଥେ ହେଉ ହରଷ ।

 

ଦିନରାତି ଖଟି ରୋଜଗାର କରି

ତୋ ସୁଖେ ଦେଲା ସେ ବଳୀ

ସାଙ୍ଗସାଥୀ ମେଳେ ପରିଚୟ ଦେଉ

ନିଜ ଚାକରାଣୀ ବୋଲି ।

 

ମାଆର ମମତା ସଉଭାଗ୍ଯ ବୋଲି

ଆଜି ତୁ ଏମିତି ହସୁଛୁ

ଏ ମମତା ଯମା ପାଇ ନାହିଁ ଯିଏ

ତା ଆଖିରେ ଲୁହ ଦେଖିଛୁ ।

 

ବୁଝିଯାରେ ତୁହି ମାଆର ମମତା

ତରି ଯିବୁ ଏହି ସଂସାରୁ

ମାଆ ତ ମୁକତି ମାଆ ତ ଶକତି

ତା ପାଇଁ ଆଦର ନ ସରୁ ।

 

ଯୋଗେଶ୍ୱର ଗହୀର

କଳାହାଣ୍ଡି

ହ୍ୱାଟ୍ସଆପ୍ ନମ୍ବର :

7077542202

Copyright © Sahitya Jibana | Newsphere by AF themes.
Open chat
Hello
How can you help we?