Sahitya Jibana

Portal on odia literature

ହେ ଜନନୀ – ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ସାହୁ

1 min read

ହେ ଜନନୀ ତୁମେ ଅଟ ମହାନ୍
ଜନ୍ମ ଭୂମୀ ଠାରୁ ଗରୀୟାନ୍ ।

ଧରିତ୍ରୀ ମାତା ଠାରୁ ଶିଖିଛ ତୁମେ
ସହନଶୀଳନତା ଗୁଣ ।

ଧରଣୀ ମାତା ସହେ ଯେମିତି
ସମସ୍ତ ଜୀବଜଗତର ଅତ୍ୟାଚାର ।

ସେହିପରି ତୁମେ କେତେ ଯେ ସହୁଛ
ଅନେକ ଦୁଃଖ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା, I

ଅକ୍ଳେଶରେସହି ଯାଅ ତୁମେ
ସମସ୍ତଙ୍କର ଯାତନା,

ମନକଥା ମନରେ ଚାପି ଦେଇ
ମୁହଁରେ ହସ ଫୁଟିଉଠେ ତୁମ ।

ସ୍ୱାମୀଙ୍କର ସୁଖ ପାଇଁ ସଦା ତତ୍ପର ତୁମେ
ନିଜ ଜୀବନକୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରି ।
ଅବିରତ କରିଥାଅ ସ୍ଵାମୀଙ୍କର ସେବା ।

ପୁଣି ତୁମେ ହୁଅ ସନ୍ତାନର ଜନନୀ
ଜନ୍ମ ଦେଇଥାଅ ସନ୍ତାନ।

ସହିଛ କେତେଯେ ଗର୍ଭ ଯନ୍ତ୍ରଣା
ଅନ୍ତ ଚିରିଦେଇଛ ଜନମ ।

କୁମାରୀତ୍ଵ ତ୍ୟାଗକରି
ପାଇଲ ତୁମେ ମାତୃତ୍ଵ ।

ମାଆର ମମତା ଦେଇ
ସ୍ତନଭାଙ୍ଗି ପୁଣି କ୍ଷୀର ବର୍ଷଣ କଲ
ପୁତ୍ରର ଉପରେ।
ତା ମୋହରେ ପୁଣି ଅନ୍ଧସାଜି ।

ନିଜେ ତୁମେ ଶୋଇ ଓଦାଶେଯେ
ଶୁଖା ଶେଜରେ ସୁଆଅ ସନ୍ତାନେ ।
ହେ ଜନନୀ ତୁମେ କେତେ ମହାନ୍ ।

କେତେ ଦୁଖ କେତେ ଝଡଝଞ୍ଜାର ସାମ୍ନା
କରିବାକୁ ନପଡିଛି ତୁମକୁ

ତଥାପି ନିଜ ଜୀବନକୁ ବାଜି ଲଗାଇ
ବାର ବ୍ରତ ତେର ଓଷା
କରିଥାଅ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ।

ବଡ କରି ମଣିଷ ତିଆରି କର
ତଥାପି ଶେଷରେ ସେ ସନ୍ତାନ
କରିଥାଏ ପୁଣି ଅତ୍ୟାଚାର
ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ।

ନୀଳକଣ୍ଠ ସାଜି ବିଷ ପିଇ ତୁମ୍ଭେ
ସବୁ ସହି ଯାଅ ସନ୍ତାନ ଦେଇଥିବା
ଅନେକ ଦୁଃଖ ଯନ୍ତ୍ରଣା ।

ତଥାପି ପୁତ୍ର ମୋହରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ
ଭୁଲିଯାଅ ସନ୍ତାନର ଅତ୍ୟାଚାର ।
ସଦା ପ୍ରଫୁଲ୍ଲିତ ତୁମ ମତି ।
ହେ ଜନନୀ ତୁମେ କେତେ ମହାନ ।

ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀ ସାହୁ
ପଲମ ,କେସିଙ୍ଗା , କଳାହାଣ୍ଡି

Copyright © Sahitya Jibana | Newsphere by AF themes.
Open chat
Hello
How can you help we?